De nieuwsbrief

Dit keer gaat het over de nieuwsbrief die de gemeente op 14 maart 2026 ontving van de deputaten ex artikel 39 DKO.

Om te beginnen een positief punt: in tegenstelling tot een jaar geleden onderhoudt de kerkenraad nu regelmatig contact met de gemeente. De inhoud van die communicatie vinden wij echter zorgwekkend. Zoals al aangegeven, in dit stuk beperken wij ons tot de allerlaatste nieuwsbrief. Wat direct opvalt, is een groot aantal tegenstrijdigheden:

Wat betreft de communicatie over het emeritaat van ds. Brugge: er is meegedeeld dat dit besluit op de classisvergadering is genomen. Gezien het tijdstip van publicatie rijst de vraag of dat besluit niet al vóór de vergadering vastlag. Wat zou de uitkomst zijn als er een onafhankelijk onderzoek naar dit proces zou komen?
Deputaten blijven vasthouden aan de kwalificatie eervol en geven aan daarvoor hun redenen te hebben – redenen die zij niet noemen. Was eervol mogelijk “wisselgeld” om de druk op ds. Brugge te verhogen? Met andere woorden: nú was eervol met emeritaat gaan nog mogelijk, later had dat mogelijk losmaking of afzetting worden. Dat patroon past bij wat de deputaten ex artikel 39 DKO herhaaldelijk hebben laten zien.

Daarbij noemen we de feitelijke stappen nog eens:

Beperking van voorgaan ds. Brugge (vanaf zomer/herfst 2025);
Volledig aftreden van de kerkenraad (november 2025);
Activering van artikel 39 DKO door de classis, met overname van verantwoordelijkheid;
Ontheffing van alle ambtelijke taken voor ds. Brugge;
Weigering van rouw- en trouwdiensten door ds. Brugge op verzoek van betrokkenen;
Het emeritaat van ds. Brugge.

Dit alles zonder ooit de Bijbelse grond te noemen waarop deze besluiten en beperkingen berusten!

De deputaten ex artikel 39 DKO spreken over gebed, eenheid en hoop op herstel. Toch moeten wij met bezwaard gemoed constateren dat deze brief (en ook voorgaanden) de bestaande pijn negeert, de verwarring in stand houdt in plaats van oplost en zelfs nieuw leed veroorzaakt. Wanneer zij schrijven dat de gemeente nog kan herstellen, getuigt dat dan niet van een volstrekt gebrek aan zicht op de realiteit? Zijn zij blind geworden voor de polarisatie die zijzelf hebben gevoed?
Herhaaldelijk werd in eerdere nieuwsbrieven gesteld dat het beleid binnen de GG voorschrijft om niet in te gaan op anonieme berichtgeving. In deze laatste nieuwsbrief gebeurt precies dat: er wordt uitgebreid stilgestaan bij deze website. Schenden deputaten hiermee het beleid waar zij eerder zo nadrukkelijk naar verwezen?
De volgende termen worden gebruikt: verdachtmaking, insinuaties, leugens, laster. Durven de deputaten ex artikel 39 DKO voor Gods aangezicht te zweren dat alles op deze website volstrekt onjuist is? Durven de oud-ambtsdragers dat? Wij betreuren elke vorm van laster en roddel evenzeer – dat past niet bij de Heere en Zijn Woord. Maar de deputaten ex artikel 39 DKO gaan hierbij ook nog volledig voorbij aan de reden waarom gemeenteleden kiezen voor anonimiteit.
Over die anonimiteit schreven wij eerder al. Kort nog dit: de zondag ná de nieuwsbrief liet de consulent tijdens de eredienst lezen uit Johannes 19:38 “… (die een discipel van Jezus was, maar bedekt om de vreze der Joden)…” Nergens in de Bijbel lezen wij dat Jezus deze vorm van bedekte trouw tijdens Zijn aardse omgang heeft veroordeeld, terwijl Hij er volledig van op de hoogte was.
Deputaten melden geen lust te hebben om iets tegen de website te doen. Waarom wijden zij er dan een groot deel van de nieuwsbrief aan – nota bene in strijd met hun eerdere beroep op het beleid?
Zij willen de voetstappen van Jezus volgen door niet terug te schelden. Ten eerste: ook op deze website wordt niet gescholden. Wij proberen daden aan de kaak te stellen en daarbij de personen met respect te benaderen. Wij begrijpen dat een aantal feiten die genoemd worden pijnlijk zijn, maar de vraag is waarom dat pijnlijk is voor bepaalde personen? Wat betreft het schelden, de deputaten ex artikel 39 DKO slagen daar zelf niet in: kort na de zin dat zij niet terug willen schelden, noemen zij ons toch “arme lieden”.
Ook wij erkennen de kerkelijke weg van appèl, zoals in de nieuwsbrief genoemd. Nergens staat dat wij daartegen zijn.
Deputaten kwalificeren het niet volgen van de DKO als ‘ingaan tegen de ordinantie Gods’. Hoewel wij de kerkorde van harte onderschrijven, vinden wij het te ver gaan om die gelijk te stellen met “de ordinantie Gods”. Dat geldt alleen de Bijbel zelf.
De deputaten ex artikel 39 DKO schrijven dat de geschiedenis telkens toont wat de wrange vruchten zijn van handelen naar eigen inzicht, los van de Bijbel. Die wrange vruchten zien wij nu inderdaad volop in onze gemeente – en ze zijn ronduit verschrikkelijk.
De deputaten ex artikel 39 DKO noemen scheurmakerij een tuchtwaardige zonde. Daar zijn wij het volledig mee eens. Is deze website scheurmakerij? Wie oordeelt daarover? En als scheurmakerij tuchtwaardig is, waarom bleef het dan stil bij overtredingen door bepaalde ambtsdragers en de appgroep? Wordt hier met twee maten gemeten? Of dient dit als intimidatie?

Enkele voorbeelden van zaken waar geen tucht volgde:

Op de eerste gemeenteavond werd het negende gebod overtreden – zonder gevolgen via kerkenraad of CvV;
De appgroep negeerde herhaalde oproepen om te stoppen;
Een ouderling verzuimde zonder opgaaf van reden vele erediensten;
Een ouderling onttrok zich aan het gezag, maar bleef leesdiensten leiden.

Nooit is een duidelijke, Bijbelse onderbouwing gegeven voor het gedeeltelijk en later niet voorgaan van ds. Brugge. De deputaten ex artikel 39 DKO schreven zelf dat zijn gezondheid één van de redenen was – dus er is meer. Heeft ds. Brugge dat zelf eigenlijk wel gehoord, of wordt ook met hem niet open gecommuniceerd?
De deputaten ex artikel 39 DKO blijven benadrukken dat de opkomst tijdens de erediensten goed is. Nooit is er een woord te lezen over de gemeenteleden die door pijn, verdriet of ontsteltenis niet meer in staat zijn de kerk te bezoeken. Is er oog voor hen? Waarom blijft hun groeiende aantal onvermeld?
Er is volgens de deputaten ex artikel 39 DKO behoefte aan pastorale zorg, maar zij kunnen die nu niet bieden. Dat valt tot op zekere hoogte te begrijpen. Toch blijft de vraag: waarom wordt niet méér moeite gedaan om die zorg via een externe partij te organiseren?
De deputaten ex artikel 39 DKO willen zo kort mogelijk actief blijven. Zijn zij vergeten dat zij helemaal niet nodig waren, maar dat zijzelf (ook als CvV) deze situatie hebben gecreëerd? We hadden een kerkenraad en hebben nog altijd een predikant. Hoe valt dat met elkaar te rijmen?
Waarom verneemt de gemeente nu pas dat de ondersteuningscommissie een mandaat van de classis heeft? Was dat vanaf het begin zo? Zo ja, waarom werd dat dan niet meteen vermeld?
Herhaaldelijk spreken de deputaten ex artikel 39 DKO over een “zo kort mogelijke termijn”. Begint dat niet te lijken op vaag uitstel in plaats van een concreet plan? Werkelijk herstel vraagt openheid, erkenning van fouten en zelfonderzoek van beide kanten. Het spreekwoord geldt niet voor niets: zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

En verder
Echte eenheid is geen gedwongen stilzwijgen over pijnpunten, maar eenheid in de waarheid van Gods Woord, de belijdenis van onze kerken en de Dordtse Kerkorde. Deze website blijft daarom ook bestaan, zodat we concreet kunnen maken wat velen diep vanbinnen voelen: hier speelt veel meer dan een “moeilijke weg” voor één predikant en zijn gezin. Dit raakt het welzijn van de hele gemeente, het vertrouwen in ambtelijke leiding, recht en gerechtigheid in de kerk van Christus.

De waarheidsclaim
In de nieuwsbrief (en eerder) wordt gesuggereerd dat de officiële communicatie per definitie de volle waarheid bevat en anonieme bronnen per definitie onjuiste informatie bevatten. Maar zwijgen over cruciale details – terwijl de gemeente in onzekerheid blijft – bedekt problemen eerder dan dat het de waarheid dient. Door geen openheid te geven over de werkelijke redenen achter het aftreden van de kerkenraad, het besluit tot emeritaat en andere maatregelen, wekt men de indruk halve waarheden of leugens te beschermen in plaats van ze met feiten te ontkrachten. Dat voedt juist het wantrouwen. Als de officiële communicatie waar is, waarom is er dan niet méér transparantie? Zwijgen is in dit geval geen wijsheid, maar vergroot de verwarring die men zelf betreurt.

Wij roepen u – en onszelf – op te bidden om wijsheid, bekering en verzachting van harten bij allen. Moge de Heere Zelf opstaan en ons gedenke in Zijn trouw, alsmede het gezin Brugge. Wij vragen u: blijf zoeken naar de weg die Hij wijst: niet via roddel of haat, maar via de waarheid in liefde (Ef. 4:15).

D.V. het volgende bericht zal ingaan op andere recente ontwikkelingen in de gemeente.

Wie feiten, getuigenissen, documenten of vragen wil delen (volledig anoniem of met naam) kan mailen naar ggtrichtgeldermalsen@gmail.com. Alles wordt zorgvuldig en vertrouwelijk behandeld.